بخش ۳ - غزل

هوش مصنوعی: خم ابروى او مانند سرخی و زیبایی آستین، به جان انسان جان تازه‌ای می‌بخشد.

هوش مصنوعی: خداوند با رحمت و عطای بی‌دریغ خود، آفریدگانی را خلق کرده که نشان از بزرگی و محبت او دارند.

هوش مصنوعی: چشم مست و فریبنده‌اش باعث شده تا آثار مستی و جادوگری را به وضوح ببینم.

هوش مصنوعی: از کوی او بادی می‌وزد که غباری به چشم جان‌ها می‌نشاند و آنها را در حالتی خمار و مسحور قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: وقتی که چهره‌اش مانند ماه درخشان نمایان می‌شود، باید با فروتنی و احترام نزد او بروی و درخواست کنی.