غزل شمارهٔ ۹۵

هوش مصنوعی: بلبل که مست و شاداب است، در باغ آواز سر می‌دهد و از حرکات نسیم به وجد آمده است، زیرا دختر درختی که بارور شده، در حال حرکت است.

هوش مصنوعی: فروشنده باغ به‌طور مداوم و در هر لحظه انتظار می‌کشد تا کاروانی از راه برسد. این کاروان ظاهراً از جایی نامشخص و غیبی می‌آید.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که در حالتی شاداب و سرمست قرار دارد، به طوری که به طرز مفرحی به چیزهای کوچک و جزئی توجه می‌کند و مثل کسی که لباس‌هایش را در بین گل‌های زیبا رها کرده باشد، زندگی‌اش را با دل‌گرمی و امید پر کرده است.

هوش مصنوعی: نسیم ملایمی که از طرف بهشت می‌وزد، عطر خوش گل را به همراه دارد و چه زیبا و خوش‌چهره است آن گل با رنگ عنبرین.

هوش مصنوعی: در شب زیبا، همچون گلی که در چمن می‌درخشد، به حالت خراب و سرمست به سامان آمده‌ام. همچنان که بلبل در صبح می‌خواند، به دنبال جام و ترانه‌ام.

هوش مصنوعی: ای معشوق عزیز من، از کنارم دور نشو، چرا که نبودن تو در کنارم خوشایند نیست. میان ما باید همواره عشق و محبت برقرار باشد.

هوش مصنوعی: بوسه‌ای که به من وعده داده‌ای را به من نمی‌دهی و من در انتظار آن، به امید رسیدن به آن می‌مانم.

هوش مصنوعی: ما در کنار هم هستیم، مشغول نوشیدن شراب و نواختن نای و دف. در حالی که یک صوفی در گوشه‌ای از صومعه به عبادت مشغول است. این وضعیت نشان می‌دهد که ما و کارهایمان با دنیای خارج چه فاصله‌ای داریم و همچنین اینکه ما از کجا آمده‌ایم و به چه کارهایی مشغولیم.

هوش مصنوعی: زندگی پر از دشواری‌ها و خرابکاری‌هاست، اما زیبایی و شادابی هم وجود دارد. بنابراین، از زندگی لذت ببر و نگران چرخش روزگار نباش؛ چراکه هیچ‌کس با کسی درگیر نمی‌شود.