شمارهٔ ۳۱۵
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۱۵
نهان از چشم مردم عاشقان کشتند نخجیرش
زمژگان پری زادست پنداری پر تیرش
ز بس لبریز حسن اوست مجنون تمنایش
به لوح خاک شد یوسف نگار از سایه زنجیرش
شبیه نرگسش نقاش اگر چشم از رقم دارد
چو مژگان چهره ی حیرت گشاید کلک تحریرش
به رنگی صید دل ها کرد شست ناوک اندازی
که شد خال سویدا مردمک در چشم زهگیرش
مثال حسن او آیینه را صورت نمی بندد
چه روها سازد از خجلت مصور گاه تصویرش
نبخشد چون حیات جاودانی بسمل خود را
ز موج آب حیوان عرض جوهر داده شمشیرش
برآرد چون دل سرگشته آه آتشین نورس
فلک را شعله ی جواله سازد برق تاثیرش
شمارهٔ ۳۱۴: سواد موج کوثر خط لعل شکر افشانش
شمارهٔ ۳۱۶: مرا سروی است نخل وادی ایمن به قربانش
اطلاعات
وزن:
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
7
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
