شمارهٔ ۲۵۲
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۲۵۲
اگر نیکان روش بد می نمایند
به فاسد دفع افسد می نمایند
به راه دین چو ابلیس اند بی رشد
حریفانی که ارشد می نمایند
اگر کافر نی اند این قوم باطل
قبول حق چرا رد می نمایند
ز شدت شیشه بر شداد بندند
چو آهنگ طمع شد می نمایند
زبدعت های مکر و حیله ی خویش
عجب رسم مجدد می نمایند
از این درنده دیوان دغل داد
به دام خیرگی دد می نمایند
به معنی کمترند از هرزه پایان
به صورت گر سر آمد می نمایند
به عرف خویش سر پیچیده از شرع
توانم گفت مرتد می نمایند
بی خونریزی مردم چو شمشیر
تواضع های بی حد می نمایند
هنر تا عیب من یک یک چه گویم
که صد را یک یکی صد می نمایند
به جای این که باید خوب سر کرد
ندانم دل چرا بد می نمایند
اگر تشریف بالا دست بخشند
همین رعنایی قد می نمایند
کنند احسان اگر با بیضه مرغی
به گردون مزد فرقد می نمایند
چو آید در سخن نورس زهر راه
تمنای خوش آمد می نمایند
شمارهٔ ۲۵۱: دست نازی که بر کمر دارد
شمارهٔ ۲۵۳: ز روی حرف خود چون ماه من برقع براندازد
اطلاعات
وزن:
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
14
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
