شمارهٔ ۹۸۲

هوش مصنوعی: ای عشق، تو می‌توانی به تمامی نیازها و خواسته‌های ما پاسخ دهی. پس بر ما نظر رحمت داشته باش و درخواست‌هایمان را برآورده کن.

هوش مصنوعی: تو هستی که آغاز کار را به وجود آوردی و تمامیت آن را نیز به عهده داری. پس زمانی که کار به پایان رسید، بر انتهای آن ضربه بزن و سرانجام آن را مشخص کن.

هوش مصنوعی: ای ساقی، از نزد من دور نایست و جامی به ما بده. از آب حیات برای ما بریز تا آتش عشق و زندگی در سرهای ما برافروزید.

هوش مصنوعی: اگر مثل شراب در ظرف شفاف هستی، غم دل را از من بگیر و با من لحظاتی سرشار از صفا و خوشی بگذران.

هوش مصنوعی: به ما سنگینی را بده و با دوری سبکی بپذیر تا چرخ زندگی به سمت کجی نرود و صدایی ملایم بر خط میانه بزن.

هوش مصنوعی: لطفاً به یاد داشته باش که ما را فراموش کنی و از خودت جدا سازی. سپس با شدت احساسات و کینه‌ای که در دل داری، بر روی آن چیزی که می‌خواهی تمرکز کن.

هوش مصنوعی: ادعای پایداری و ثبات را کنار بگذار و در پی مسالمت نباش. از این پس بر چالش‌ها و مشکلات تمرکز کن و آن‌ها را به عنوان بخشی از زندگی‌ات بپذیر.

هوش مصنوعی: از سمت‌های مختلف به خودت ننگر و به جهان پیرامون توجه نکن، بلکه با خلوص نیت و بدون هرگونه تظاهر به صدای یگانه وجود پاسخ مثبت بده.

هوش مصنوعی: زمین را از آسیب زلزله در هم بپاش و آنچه در باطن زمین است را به آسمان پرتاب کن.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال رسیدن به وصال و عشق هستی، باید از حالتی که به خاطر دوری معشوق در آن هستی رها شوی و به آغوش وفا و صمیمیت بروی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از خودت رها شوی و به آرامش برسی، زنگی را بر بام تنهایی‌ات به صدا درآور.