شمارهٔ ۹۱۷

هوش مصنوعی: هر چیزی که در وجود ما وجود دارد، مانند دَرِی است که به روی ما باز است؛ به‌طوری که حتی اگر سوزنی نیز نزدیک ما باشد، آن در همچنان باز است.

هوش مصنوعی: ما تا جایی که بتوانیم در وفاداری تلاش می‌کنیم و برای تو کم‌کاری نمی‌کنیم، زیرا در دل‌مان این نکته هست که حاضر به فدای جان خود برای تو هستیم.

هوش مصنوعی: اگر جان تو هم نبود، جانان تو اصل و اساس سرمایه‌ات در این بازی است، چه در سود و چه در زیان.

هوش مصنوعی: زمانی که وجود تو پنهان است و راز تو آشکار، شرط این است که ما در این بازی، هم آشکار و هم پنهان باشیم.

هوش مصنوعی: به خدا قسم، اگر وجود تو در عالم و هستی نباشد، هیچ ارزشی ندارد. پس وجود ما هم در این جهان چه ارزشی دارد وقتی که در این بازی هستیم؟

هوش مصنوعی: ما با خود می‌گوییم که نمی‌توانیم به بهشت تو راضی شویم، زیرا گرفتن گل و لذت‌ها چگونه می‌تواند ما را راضی کند، در حالی که هر دو جهان را در دست داریم و در حال بازی هستیم.

هوش مصنوعی: اگر تو با ما باشی، فرقی بین کفر و دین نیست. هر چه غیر از تو باشد، ما را سرگرم نخواهد کرد و در کنار تو، همه چیز معنادار است.

هوش مصنوعی: بدون تو، سایه‌ی درخت طوبا به دور از من است، اما با تو می‌توانیم به بهشت و نعمت‌های آن دست یابیم.

هوش مصنوعی: اگر سخن از ناز و کرشمه است، ما به عشق و دیوانگی دل سپرده‌ایم و حرف‌هایمان را بی‌پرده بیان می‌کنیم.