شمارهٔ ۹۰۳

هوش مصنوعی: اگر در دنیا به فریب و شیطنت مشهور هستیم، بگذار همان‌طور که هستیم شهرت داشته باشیم، زیرا دلیلی داریم که ثابت و با صلابت باحضور هستیم.

هوش مصنوعی: در زمانی که بدون نگرانی به آتش می‌رویم، با باغ خلیل خدا همچون یک خانه‌ایم.

هوش مصنوعی: در اینجا به زیبایی به توصیف دو موجود خیالی پرداخته شده است. گوشه‌ای که به عنقا تشبیه شده، نشان‌دهنده جایی خاص و افسانه‌ای است. آتش نیز مانند سمندر، که موجودی افسانه‌ای است و از آتش نمی‌سوزد، به قدرت و جاودانگی اشاره دارد. در پایان، شاعر می‌گوید ما همچون مرغ‌های خانگی نیستیم که به آب و دانه نیاز داشته باشند، بلکه به چیزهایی بزرگ‌تر و عمیق‌تر از زندگی معمولی نیاز داریم. این بیان نمادین است از جستجوی معنا و والاتر از زندگی روزمره.

هوش مصنوعی: عاقلان توان درک و تابش عشق را ندارند، زیرا عشق برای ما آشکار می‌شود. می‌دانی چرا ما دیوانه‌وار به این عشق می‌پردازیم؟

هوش مصنوعی: ما در حال حاضر در این زمان و در مقام انجام وظیفه هستیم، پس نپندار که از آن کسی که برایت آشناست، بی‌خبر یا غریبه‌ایم.

هوش مصنوعی: آفتاب نمی‌تواند در جایی که تنها ما هستیم، جای بگیرد. هرچند که در کنار شمع شب‌زنده‌داران، کم از پروانه نیستیم.

هوش مصنوعی: دیگران از قرض و بدهی راضی هستند، در حالی که ما در زمان دیگران زندگی می‌کنیم. دوستان ما به خاطر مشغله‌هایمان کمتر به ما توجه دارند و ما هم در این شرایط تنها هستیم.

هوش مصنوعی: اگر زمین به هم بریزد و جهان دگرگون شود، شاید ما مانند نزار که هم‌اکنون در این خانه زندگی می‌کند، در همین مکان آرام بگیریم.

هوش مصنوعی: نقص‌های ما را افرادی که راه را گم کرده‌اند می‌بینند. ما زیر بار سخنان بی‌خود آن‌ها نیستیم.

هوش مصنوعی: از یک خرابه چه چیزی جز خراب شدن می‌تواند انتظار داشت؟ پس از من هیچ سازنده‌ای نمی‌آید، چون ما در این ویرانه به سر می‌بریم.