شمارهٔ ۷۸۳

هوش مصنوعی: از ابتدا مرا به حال خود واگذاشته‌اند، به گونه‌ای که همچنان سرمست و ثابت قدم هستم و در نوسان نیستم.

هوش مصنوعی: با این که همیشه در تلاش و فعالیت هستم، اما تو هیچ گاه به من کمک نکردی و در واقع به من نزدیک نبودی تا بتوانم کنترلم را بر کارهایم حفظ کنم.

هوش مصنوعی: غبار غم را می‌تواند با نوشیدن شراب از چهره روزگار زدود، اما نمی‌توان زنگار را از آینه پاک کرد مگر با سایش و جلا.

هوش مصنوعی: من نباید مانند حیوانات وحشی در کوه و دشت بدوم، مگر اینکه سرنوشت، چشمانم را مانند چشمان آهوان زیبا کند.

هوش مصنوعی: اگر زمانه بی‌رحمی نمی‌کرد و رشته زلف تو را به دور من نمی‌انداخت، من در عالم عشق و دلباختگی سرگشته و مدهوش می‌شدم.

هوش مصنوعی: از من انتقاد نکن ای آن کسی که در نظر داری، چون من همچون زندانی هستم که به واقعیت‌ها وابسته‌ام و از تخیلات دور دست راهم.

هوش مصنوعی: برو و بدان که کسانی که به مقام‌های عالی رسیده‌اند، از گروه افرادی نیستند که در برازخ دنیا جا مانده‌اند و بدون هدف معطل شده‌اند.

هوش مصنوعی: چشم راست نمی‌داند که نگاهِ متعصب چه چیزی را خواهد دید جز اینکه تصویر و انعکاس نادرست آنچه را که می‌خواهد ببیند، مشاهده می‌کند.

هوش مصنوعی: مجنونان دلخواه خود را رها کرده و تسلیم شده‌اند، اما عشق قیس به آسانی به دست نیامد، مثل این که نیروی نوفل هم ناکافی بود.

هوش مصنوعی: عشق به خاطر مشکلاتش می‌تواند سلامت را تحت‌الشعاع قرار دهد، اما دل‌باختگان در گرماگرم این چالش‌ها، کم‌تر به جدل و بحث توجه می‌کنند و به دنبال راه‌حل هستند.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌توانی به خودت برسی و به موقعیتی مناسب دست پیدا کنی، تلاش کن تا خودت را با دیگران مقایسه نکنی و به وضعیتی بهتر برسی.