شمارهٔ ۷۴۲

هوش مصنوعی: ما از نابودی و زندگی‌یم که از عشق سرچشمه می‌گیرد، پیوسته و مداوم غرق در مستی و احساس عشق شده‌ایم.

هوش مصنوعی: در بوی زندگی دوباره، شب و روز در حال سرگشتگی و مستی هستم، تا اینکه از خاک برخیزم و در کام عشق زندگی کنم.

هوش مصنوعی: اگر به مقبره‌ام نگاهی بیندازی، هنوز هم بوی شرابم در هوای عشق احساس می‌شود.

هوش مصنوعی: در هر لحظه، حال و وضعیت من را به گوشم می‌رساند و از سوی ساکنان جهان بالا، پیام عاشقانه‌ای می‌آید.

هوش مصنوعی: در روزگار پر آشوب و بی‌نظمی، مانند زلف‌های پریشان دوست، ما در جایی آرام و مطمئن نشسته‌ایم که عشق برقرار است.

هوش مصنوعی: کسی که خارج از دایرهٔ عشق و محبت باشد، هرگز به هدف و خواستهٔ خود دست نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: عشق هدایت‌کننده است و عقل از آن بهره‌مند می‌شود. هر کسی از این نور روحانی بهره می‌برد، اما تنها برخی می‌دانند که راز و حقیقت عشق چیست.

هوش مصنوعی: هر کسی نتوانسته به گنج پنهان ما دست یابد، بنابراین هر پرنده‌ای که به اینجا آمده، به دام عشق ما گرفتار نشده است.

هوش مصنوعی: در سرزمین شعر، هیچ پادشاهی مانند من نمی‌تواند باشد، چرا که هر کسی که از آغاز وجودش عاشق نبوده، نمی‌تواند به این مقام برسد.

هوش مصنوعی: در نظم و شعر، نزار با شجاعت به سراغ کارهای خود رفت و از عشق، سخنانی را بر زبان آورد که مانند شمشیری از غلاف بیرون آمد.