شمارهٔ ۶۵

هوش مصنوعی: آفتاب در پناه ابر، توانایی چندانی ندارد. ای زیبایی و جذابیتی که شایسته‌ی ستایش هستی، چهره‌ات را از زیر نقاب بیرون بیاور.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی از زیبایی خورشید لذت ببری، باید خود را از پنهان‌کاری و دروغ‌ها رها کنی، زیرا مانند یک خفاش که از نور فراری است، توان و قدرت رو به رو شدن با حقیقت را نداری.

هوش مصنوعی: اگر ذره‌ای از نور تجلی پیدا کند، مانند موسی، بی‌دلیل و با شتاب کاری نکن.

هوش مصنوعی: آسمان بر سر آن کسی که بختش تیره است خاک زمین را می‌ریزد، زیرا او دامن نسل بوتراب را از دست داده است.

هوش مصنوعی: دل من از عشق مانند ذره‌ای بی‌قرار است و همچون جیوه نمی‌تواند آرام بگیرد.

هوش مصنوعی: اگر چشمانم از اشک‌های سرد و شبنم مثل سیل خراب شود، سریعاً خانه‌ام ویران خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر اشک من همچون عقیق درخشان شود، از عشق و گرمی خورشید دوست به وجود آمده است که می‌تواند از سنگی مانند لعل نور افشانی کند.

هوش مصنوعی: ذهن من به خاطر آرزوی دوستی ضعیف شده و در نهایت، احساس عطش را به سراب تشبیه می‌کند که در نهایت می‌تواند انسان را نابود کند.

هوش مصنوعی: اکنون نزاریا، که کنترل اوضاع از دست رفته است، دیگر خود را تحت فشار قرار نده و از تنش دوری کن.

هوش مصنوعی: در عشق بی‌فایده تلاش نکن و خودت را به زحمت نینداز، چرا که عشق می‌تواند تو را نابود کند و از زندگی‌ات بگذرد.