شمارهٔ ۶۴

هوش مصنوعی: ای جان که به آخرین مراحل زندگی نزدیک شده‌ای، زود باش و خود را به من برسان و مرا به درستی بشناس.

هوش مصنوعی: دل از دست رفت و تو هنوز به این موضوع فکر نمی‌کنی.

هوش مصنوعی: از اعتبار بدهی‌ها بپرهیز، چرا که به جای وقت می‌ارزد که به سود و دستاوردهای واقعی بپردازی.

هوش مصنوعی: تسلیم شو و از خودت خارج شو، چون نزدیک راهی هستی که به دروازه‌بان می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی که از خود و خواسته‌های درونت فاصله نگیری و به سمت رشد نروی، در جمع دوستان و همراهانت احساس عقب‌ماندگی خواهی کرد.

هوش مصنوعی: به هر حالتی که دوستان بتوانند، کمک می‌کنند و دوستان همیشه بر یکدیگر نظر دارند و درباره‌ی هم توجه می‌کنند.

هوش مصنوعی: می‌بینی که از گذشته‌ی دور کعبه را می‌سازند و از هر طرف صلیب را به عنوان محراب می‌سازند.

هوش مصنوعی: عزیزم، از آنجا که نمی‌توانیم به خواسته‌امان برسیم، هیچ چیز نمی‌تواند ما را از غم و اندوه تو نجات دهد.

هوش مصنوعی: در کویر زیبایی چهره‌ات، ما با دل و جان در انتظار آب مانده‌ایم و لب‌هایمان تشنه است.

هوش مصنوعی: از ناله‌های من آتشینی برمی‌خیزد و از دل من زمانه پر از احساس و تپش است.

هوش مصنوعی: فرزند، مانند ما به رفتار و سخنان ما گوش کن و آن را درست ادا کن. ای پدر، به حرف‌های نازک من توجه کن.

هوش مصنوعی: در کنار کسی بنشین که در شرایط سخت و پر خطر تحت فشار قرار دارد، چرا که مشکلات و چالش‌ها بی‌پایان و دائمی هستند.

هوش مصنوعی: غم عشق تو ما را همچون قلابی به درون میدان جنگ می‌کشد و به ما آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: در اینجا به تصویر کشیده شده که افرادی در حال نوشیدن شراب هستند و در این حال به عوالم غیر مادی و بهشت فکر نمی‌کنند. آن‌ها غافل از زیبایی‌ها و نعمت‌هایی هستند که در عوالم دیگر وجود دارد و در غفلت از آن به سر می‌برند.