شمارهٔ ۶۰۷

هوش مصنوعی: ای دل، اگر عاشق هستی، باید از خودت و جانت بگذری. تیغ دلتنگی و ناراحتی عشق را ببین و مواظب باش که به خودت آسیب نرسانی.

هوش مصنوعی: به خاطر بوی خوش سلامت، از صف عاشقان دور نشو، زیرا دل عاشق همچون سپری است که می‌تواند تیرهای بلا را تحمل کند.

هوش مصنوعی: خود را رها کن و مانند گوی در زمین بازی عشق به چرخش درآ، تا شاید بتوانی گوی سعادت را به دست آوری.

هوش مصنوعی: خودت را بی‌جا و بی‌مورد در میان عاشقان نبر، مانند این است که اگر قطره‌ای را به دریا بریزی یا دانه‌زرینی را به کرمان ببری، هیچ ارزشی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: در ادعا کردن به معنی و مفهوم عشق، زیاده روی نکن، زیرا تا وقتی که خود را از قید و بند ظاهر رها نکرده‌ای، نمی‌توانی عمق و ارزش واقعی عشق را کشف کنی.

هوش مصنوعی: تا زمانی که از وجود خالص و پاک خود فاصله نگیری، خُلق و خوی ناپسند بر تو تأثیر نمی‌گذارد و چشم انسان‌های پاک به تو عیب نمی‌تواند ببیند.

هوش مصنوعی: عشق حقیقی و خالص تنها به افرادی که شایسته و لایق هستند، دسترسی می‌دهد و به کسانی که در موقعیت‌های نامناسب قرار دارند، اجازه ورود به مکان‌های مقدس را نمی‌دهد. این عشق به هر کسی که در حال مرگ و در آستانه رنج و عذاب است، تعلق نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر به نزار (عاشق) رسیدی، از او عشق را یاد بگیر وگرنه اگر از رازهای عشق بی‌خبری، در مورد آن صحبت نکن و لاف نزن.