شمارهٔ ۵۹۷

هوش مصنوعی: ای ساقی، تا اینکه خاطرم آرام بگیرد و آرامش بیشتری پیدا کنم، به سرعت یک جام به من بده.

هوش مصنوعی: دل شکسسته و نگران را جز به شراب نمی‌توان آرام کرد، پس مقداری شراب بیاور.

هوش مصنوعی: تا زمانی که دردسرها تمام شوند، یک لحظه هم که شده، آرامش می‌خواهم و از وضعیت کنونی فاصله می‌گیرم.

هوش مصنوعی: اگر من تو را آزار می‌زنم، مرا ببخش، زیرا که ناچاری و شرایط خاصی دارم که موجب این رفتار می‌شود.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم آرام باشم، چرا که درد دل تو در این آتش وجودم را به آشفتگی کشانده است.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که افراد بی‌حوصله و خسته در جمع‌ها و مجالس، مانند میخ‌هایی هستند که محکم در زمین فرو رفته‌اند و نمی‌توانند حرکت کنند یا تاثیری داشته باشند. به نوعی، به وضعیت افرادی اشاره دارد که به خاطر خستگی، از فعالیت و تعامل با دیگران باز می‌مانند.

هوش مصنوعی: نقد و سرزنش دیگران باعث می‌شود که ذهنم خالی و بی‌حوصله شود، و حالتی شبیه به مستی پیدا می‌کنم که ریشه در نفسم دارد.

هوش مصنوعی: هر کسی باید مراقب باشد که به ناحق خون کسی را نریزد، حتی اگر این خون به زیبایی و لطافت گل رز باشد.

هوش مصنوعی: زیاد نوشیدن مفرط مپندار، زیرا که می‌تواند باعث شود تا عقل از دست برود و کنترل اختیارت را از دست بدهی.

هوش مصنوعی: ما به یاد چهره‌ی دوستان خود همیشه مشغول نوشیدن هستیم، چرا باید با کسی دیگر آهنگ عشق بخوانیم؟

هوش مصنوعی: اکنون جوانان زیبا و زنان بهشتی حاضرند، ولی تا چه زمانی باید منتظر وعده‌های نامشخص بمانند؟