شمارهٔ ۵۷۴

هوش مصنوعی: خوش به حال ما که در این عید، امید دیدار را داریم و نماز مغرب مانند نوید ظهور ماه جدیدی را به ما می‌دهد.

هوش مصنوعی: من بنده کسی هستم که وقتی هلال ماه را می‌بیند، مداوم دو سه جام از شراب زلال به من می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر می را در جام نقره بنوشم، هیچ حد و مرزی برای من وجود ندارد. حتی اگر از سفال باشد، باز هم به من بدهید، چون من شایستگی آن را دارم.

هوش مصنوعی: وجود من مانند درختی است که در خاک کم‌عمق قرار دارد و آبی که به آن می‌رسد، تلخ و ناپسند است، اما همین آب تلخ به آن قوت می‌بخشد و امکان رشد را فراهم می‌کند.

هوش مصنوعی: پس از سپری کردن سختی‌های روزه، حالا وقت آن است که از خطرات و مشکلات بزرگ دوری کنیم و به سوی احوال بهتر حرکت کنیم.

هوش مصنوعی: در غیاب شراب، روزها را به سختی و با اندوه پشت سر گذاشتم، چرا که احساس می‌کنم این دوران گذرا ممکن است به اندازه‌ی یک هزار سال طول بکشد.

هوش مصنوعی: نگاه کن چقدر گرسنگی می‌تواند جنون‌آمیز باشد که حتی ذهن افراد باهوش را از زندگی خسته کند.

هوش مصنوعی: هیچ کس با تزکیه و تمرین‌های سخت نمی‌تواند به جایی بالا در آسمان برسد، مگر اینکه مانند زمین به جسم خود اهمیت دهد و به آن توجه کند.

هوش مصنوعی: عمر انسان و دوام زندگی او به عبادت و اطاعت وابسته نیست، بلکه به رحمت و بخششی است که همیشه و همواره به او عطا می‌شود.

هوش مصنوعی: در این بیت توصیه می‌شود که از لذت‌های دنیوی و مادی نباید بیش از حد استفاده کرد و نباید به غفلت از آن‌ها غرق شد، زیرا دنیا ناپایدار است و ممکن است به سرعت از دست برود. باید احتیاط کرد تا مبادا در زیر فشار زمان و سرنوشت، این نعمت‌ها از بین بروند.

هوش مصنوعی: نوشیدن شراب خالص در شب عید به اندازه‌ای خاص و با اهمیت است که مانند وقت نماز، احساس آرامش و راحتی را به انسان منتقل می‌کند.