شمارهٔ ۴۴۳

هوش مصنوعی: اگر از دل گرهی بگشاییم، دنیایی را به هم خواهیم ریخت.

هوش مصنوعی: درد جدایی مانند آتش است، زیرا این شب تاریک، شب قیامت و برانگیختن است. آه، چه باید کرد؟

هوش مصنوعی: در دوری تو، عذابی بی‌پایان است و به خاطر این درد، هم چشم و هم دل‌مان را به خون خواهیم نشاند.

هوش مصنوعی: اگر تو محبت خود را کم کنی، مشکلی نیست، ما بیشتر محبت خواهیم کرد.

هوش مصنوعی: از طبیعت خود کمک خواهیم گرفت و اشتباهات را از دل خود دور خواهیم کرد.

هوش مصنوعی: ما به دنبال عشق خالص و پاک هستیم و می‌خواهیم به نفس سرکش و غیر قابل کنترل خود غلبه کنیم و آن را تحت تسلط درآوریم.

هوش مصنوعی: اگر عقل باعث شود که ما از مقام‌های خاصی دور بمانیم، ما به هر نحو ممکن سعی می‌کنیم آن مانع را از بین ببریم و به جنون و افراط روی آوریم.

هوش مصنوعی: ما در محراب دل خود، به سوی خداوند خواهیم ایستاد و از دنیا و چیزهای بی‌ارزش آن روی برخواهیم گرداند.

هوش مصنوعی: هر کس که از ما علم و دانش بیاموزد، مانند نزار، در عشق و شور و شوقش به فنون و دانش‌های گوناگون دچار خواهیم کرد.