شمارهٔ ۴۲۰

هوش مصنوعی: کسی که دل و احساس ندارد، همچون یک جسم بی‌روح است و به خوبی می‌داند که ارزش حقیقی زندگی در وجود او نیست.

هوش مصنوعی: به آنچه در اینجا اتفاق می‌افتد اعتنا نکن، زیرا کسی که در مقام قدرت است فقط به خوشگذرانی و لذت مشغول است.

هوش مصنوعی: هرچند که دارای مقام، ثروت و قدرت است، ولی هیچ‌کس به اندازه‌ی یار من او را یاری نمی‌کند.

هوش مصنوعی: به من اعتماد نکن اگر فکر می‌کنی که زیبایی و حالتِ موهای او دلی را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر از درد و غم او چیزی گویی، به من گوش نده، چرا که در هر قدم، بدون آنکه غمی داشته باشم، احساس درد نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی از هر طرف، زیبایی چشمان جذابش را می‌بینم، هیچ توجهی به خونِ هشیاری و واقعیت‌های زندگی ندارد.

هوش مصنوعی: موهای بلند و مشکی او مانند دام است که هر جا بیفتد، مانند رسن در دست کسی نیست که بخواهد آن را کنترل کند.

هوش مصنوعی: اگرچه من صحبت می‌کنم، اما تو ممکن است حرف‌های من را نشنوی چون برای تو اهمیت و ارزشی ندارد.

هوش مصنوعی: این حرف نادرست است، چون اگر از هر قسمتی از بدن صدایی به گوش نرسد، نشان‌دهنده‌ی آن است که چیزی در کار نیست.