شمارهٔ ۳۹۵

هوش مصنوعی: خداوند، کسی را به دل‌سوزی و ارتباط با تو عادت نده، چرا که اگر چنین کند، مانند من که از خانه و کاشانه‌ام جدا شدم، او را دور نکن.

هوش مصنوعی: شما که من را ضعیف و غمگین و ناتوان می‌بینی، آیا می‌توانی یک پرنده را به دام و طعمه عشق تو گرفتار نکنی؟

هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو به اشتباه افتاده است، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند به این صورت از مسیر درست خارج شود.

هوش مصنوعی: امیدوارم که مرا از خودت دور نکنی و اگر قصد جدا شدن داری، خدا نکند.

هوش مصنوعی: اگر به من وفا نکنی، حتی تا زمانی که زنده‌ام، امیدم از تو در دل نمی‌ماند. بخت بد من دیگر امیدی به وفا نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: زمانی که زندگی به پایان نرسیده است، غم تو اجازه نمی‌دهد که از درد دور شوم و لحظه‌ای هم مرا رها نمی‌کند.

هوش مصنوعی: مجاز ندان که آرزوی دل من را برآورده نکنی؛ اگر هم برآورده کنی، دلت مایل به این کار نباشد.

هوش مصنوعی: بترس که اگر من به درگاه خداوند شکایت کنم، شبی که خداوند به خاطر اندوه و گله‌ام جزا ندهد.

هوش مصنوعی: نزاری از تو دلش به درد آمده و با این که تو بد رفتاری کردی، خداوند هم با تو همانگونه رفتار خواهد کرد.