شمارهٔ ۳۷۲

هوش مصنوعی: کمک و نجات من از جفت و طاق ابروهایت، دین و دل من در سر آن دو ابرو خلاصه شده است.

هوش مصنوعی: در نهایت، من از نگاه‌های خواب‌آلودت چقدر شکایت کنم؟ به احتمال زیاد، من به خاطر جادوی تو گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: به شکل بی‌شرمانه‌ای، در حالی که بر خون من می‌گویند "الله اکبر"، آن هندوان به عنوان شاهد حضور دارند.

هوش مصنوعی: هر چه با دست نقره‌ای انجام داده‌ای، برای تو توجیهی خواهد بود که به دست‌های تو مربوط می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر در سن پیری کاری از من سر بزند، تو با جوانی و شادابی‌ات با من مدارا کن.

هوش مصنوعی: ای نزار، تو به عنوان یک انسان بیچاره، در وصف شکل و زیبایی محبوبان، هم دین و هم دنیایت را از دست داده‌ای.

هوش مصنوعی: وقتی از خودت و طبیعت واقعی‌ات فاصله بگیری، هر چیزی که از وجودت و نهادت به‌دست آمده، با روح و روانت در ارتباط خواهد بود.

هوش مصنوعی: هرجا که دل تو شوقی پیدا کند، سرنوشت تو را به آنجا می‌برد و عشق تو آنجا پرواز می‌کند.