شمارهٔ ۲۳۶

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت محبوبان، نمی‌توانم نگاه از آنها بردارم و چشمانم مانند چراغی روشن است که به سوی شاهدان جلب می‌شود.

هوش مصنوعی: برو و به یاد دل کسی که نظرش همیشه در بند چیزی است، تسلی بده.

هوش مصنوعی: مریدی که جوانی را در آغوش می‌گیرد، تعجب نکنید اگر بعداً به فکر سالخوردگی و پیر شدن بیفتد.

هوش مصنوعی: اگر برای محبوب یک قدم هم بگذاری، حتی اگر صد جان خود را هم بدهی، باز هم ناچیز است.

هوش مصنوعی: اگر تو نمی‌توانی تصور کنی که زندگی بدون دوست چگونه است، بدان که مرگ برای ما بی‌دوستان هم خوشایند است.

هوش مصنوعی: اگر کسی بدون دوست باشد، همانند این است که بهشت و باغ طوبى در هوای سرد و بی‌روح است.

هوش مصنوعی: به محبوب زنده و باقی می‌توان زندگی کرد، زیرا جان‌ها از آنجا که نمی‌توانند دور شوند، ناگزیرند.

هوش مصنوعی: فرهاد با هنر و عشق خود، تصویر زیبا و شیرینی از احساساتش را بر روی سنگ حک کرده است، اما در درون ما هنوز اوج احساسات و رازهایی وجود دارد که بیان نشده‌اند.

هوش مصنوعی: در اینجا می‌گویند که دایه (مادر) در خواب است و کودک (تو) در حال گریه کردن است. اگر تو به شیر نیاز داری، بهتر است به خواب دایه توجه نکنی چون در حال حاضر نمی‌تواند به تو کمک کند.