شمارهٔ ۲۱

هوش مصنوعی: شمع ما روشن شد، پسر، چراغ را کنار بگذار. ای ساقی، روح‌الامین (فرشته وحی) در کنار ماست، درب را برای ما باز کن.

هوش مصنوعی: نماز خواب‌آلودان مست پیش از آنکه دردمنشان از بام مسجد صبحگاهان را ببینند، برگزار می‌شود.

هوش مصنوعی: به دوستان می نوشانید تا دوباره با هم ارتباط برقرار کنند، و جز با می، اتصال روح‌ها ممکن نیست.

هوش مصنوعی: در این بیت به باز کردن خانه‌ای اشاره شده که در آن قفل به دست شب است و روز کلید این قفل را به سمت داخل می‌آورد. به نوعی، اشاره به این دارد که روز می‌آید تا قفل شب را باز کند و دنیای جدیدی را به نمایش بگذارد. این تصویر، نمادی از امید و روشنایی در مقابل تاریکی و ناامیدی است.

هوش مصنوعی: ای پسر، دوری را به آرامی بچرخان و از آب حیات دوری کن، به گونه‌ای که هیچ یک از دوستان و ارتباطاتتان از هم جدا نشوند.

هوش مصنوعی: من یک کاسه در دست دارم که سر سیاهی بر آن است. بگذار تا آب نیل را از آن خارج کنم و به نفس تمساح برسانم.

هوش مصنوعی: خانه پر از زیبایی و فرح است و همه چیز برای شادی و خوشی آماده شده. در آسمان گشوده نیز نشانه‌های آغاز شادی و خوشی دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: بشین و در صبح زود، در دریا با نشاط وارد مجلس شو و کشتی‌ای بران که ناخدایش از آشنایی و دوستی ناتوان شود.

هوش مصنوعی: در چنین مجلسی که به خاطر اتحاد و دوستی گرد هم آمده‌ایم، من نام اصلاح را با عنوان نزار، که به طور خاص بی‌نشان است، معرفی کرده‌ام.