شمارهٔ ۱۱۷

هوش مصنوعی: دیدن و تماشای یار برای من خوب و مناسب است و از هر انتخابی که به نفع من باشد، این انتخاب بهتر است.

هوش مصنوعی: سزا نده به من ای دوست دلسوز، به خاطر گناهی که کرده‌ام، چون اگر یار تو هم از روی مصلحت به من آسیب بزند، این کار برای خود یار خوب نیست.

هوش مصنوعی: رفتن به باغ و نوشیدن شراب و شادی کردن در فصل گل و بهار کار درستی است.

هوش مصنوعی: چرا از زیبایی تو جلوگیری می‌کنند؟ من که باید از دوری پرهیزکاران مراقبت کنم.

هوش مصنوعی: در عشق، اگر انسان‌های نیکو قبول کنند که به یکدیگر محبت و نوازش کنند، جای نگرانی نیست و این کار به مصلحت است.

هوش مصنوعی: به شب‌های خوشی فکر می‌کنم که تو با مهربانی دلم را تسلّی می‌دهی و می‌گویی که برای رفع خستگی و دل‌تنگی باده بیاورید.

هوش مصنوعی: اگر در عشق هدفی جز عشق نباشد، کنار هم بودن، بوسیدن، لمس کردن و نگاه کردن، همگی خوب و مفید هستند.

هوش مصنوعی: من به درگاه تو برگشته‌ام و به خاطر این که توبه کردن مجرم و بازگشت او به سوی تو برای اصلاح او مفید است، از تو درخواست کمک می‌کنم.

هوش مصنوعی: به یک نگاه نمی‌توانم چیزی بگویم، بیا که بودن با تو در تنهایی، هزاران حکمتی دارد.

هوش مصنوعی: اگر به خون منت عشق علاقه‌مندی و می‌دانی که این بارِ سنگین بر دل تو تأثیری نمی‌گذارد، پس این فقط یک فکر مصلحت‌اندیشانه است.

هوش مصنوعی: شب قدر، شبی با اهمیت و ارزشمند است. در این شب، فرصتی است که باید قدر آن را دانست و از آن بهره‌برداری کرد، زیرا در این زمان تصمیمات و مصلحت‌های مهمی از جانب روزگار گرفته می‌شود.