شمارهٔ ۱۱۶۵

هوش مصنوعی: ای بهار خوش‌رو که زیبایی‌ات مانند گل است، و ای باغی همیشه سبز که زیبایی‌ات از کوچه‌هایت به همه حیات می‌بخشد.

هوش مصنوعی: عشق تو را نمی‌توانند درک کنند و تنها افرادی که دل‌های نازک و حساس دارند، نمی‌توانند تاب بیاورند. برای درک عشق تو، باید شجاعت و دلیری واقعی داشت.

هوش مصنوعی: هرکسی که دلش شکسته، تو را در یاد خود دارد و هر کسی که از دردی رنج می‌برد، در دل خود به یاد درد تو می‌افتد.

هوش مصنوعی: تو هیچ گاه انگیزه‌ات را انکار نکردی، اگر چه در آن شب که با ما قدم زدی، از روی تظاهر بود.

هوش مصنوعی: من آنقدر اشک می‌ریزم که چهره‌ام مانند رنگ آفتاب غروب می‌شود و هر روز صبح دوباره زردی آفتاب را به یاد می‌آورم.

هوش مصنوعی: اگر جان من نبود بیمار چشمان مست تو، تا حالا چندین بار غذای بدن را با اندوه دل نخورده بودم.

هوش مصنوعی: شاید خواب زلف تو را دیده‌ام، زیرا اگر زنجیر نبود، به جنون نمی‌رفتم.