شمارهٔ ۱۱۱۱

هوش مصنوعی: هرجا که محبوب ایستاده باشد، سایه‌اش باعث می‌شود که حتی سنگ هم تحت تأثیر قرار گیرد و زیبایی را از خود نشان دهد.

هوش مصنوعی: هر کس تحت سایه لطف و احسان او قرار گیرد، به مانند فرّ هماینده (پرنده‌ای خوشبخت) در علو و مقام بالا خواهد رفت.

هوش مصنوعی: خورشید بر چهره‌اش می‌تابد و سایه‌هایی که به خاطر زلف‌های پریشانش بر اطرافش پخش شده، همیشه در حال گسترش است.

هوش مصنوعی: زیبایی او همچون ماه است و بسیاری از دلربایی‌ها را تحت‌الشعاع خود قرار داده است، اما همواره نیاز به پیروی از نور و روشنی خورشید درخشان احساس می‌شود.

هوش مصنوعی: دل‌توسطِ چرخِ نامنظم و بی‌ثبات دلسرد نشو، زیرا مانند فلک، هر لحظه ممکن است از من دور شوی و سایه‌ام را برنگردانی.

هوش مصنوعی: اشک من به حدی از آرزوی دیدن تو نازل می‌شود که مانند آبیله بر چشم گریانم سایه می‌افکند.

هوش مصنوعی: وقتی او در کنار دریا می‌نشیند، ابرهای دو چشمانش به قدری زیاد و پرآشوب می‌شوند که سایه‌اش بر آسمان می‌افتد.

هوش مصنوعی: وقتی که تو رویت را به من نشان می‌دهی، عقل و درک من از بین می‌رود و هرچه به سمت نور و روشنی می‌رود، سایه‌اش به سمت کم شدن و نقص پیش می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر ظلمت و روشنی با هم نبودند، نمی‌توانستند سایه‌ی خط سیاه تو را بر چهره‌ی روشن بیندازند.

هوش مصنوعی: شب که با روز در هم آمیخته، دیگر چه نیازی به سایه است، چون در نور و روشنایی، سایه وجود ندارد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خیال تو در دل من است، مانند مغان، زلف‌های تو بر سر هیچ مسلمانی سایه نخواهد انداخت و به زنجیر نخواهد کشید.

هوش مصنوعی: ای سرو بهشتی، بر کار نزار و ضعیف من سایه بنداز تا به روح و جانم زندگی و آرامش بخشد و درد دل را التیام دهد.

هوش مصنوعی: مردم به چیزی که بدون سایه است عشق نمی‌ورزند، پس از من که عاشق هستم، نشانه‌ای از آن سایه کجاست؟