برگردان به زبان ساده
از نَفَس دوست شد مریمِ جان حامله
معتقد و اعتراف معترض و ولوله
هوش مصنوعی: از نفس دوست، مریمِ جان به شکلی جدید دچار تحول و آمادهسازی میشود که این وضعیت باعث ایجاد اعتقاد و سر و صدای زیادی میگردد.
نطفه ی امرست وز او روح تولد شده
مریم جان لاجرم بکر شود حامله
هوش مصنوعی: نطفهای از یک حقیقت وجود دارد و از آن، روحی تولد یافته است. بنابراین، مریم به طور معجزهآسا باردار خواهد شد.
از درِ این رمز نیست مردِ تهی معرفت
در خورِ این لقمه نیست مرغِ تنک حوصله
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که افرادی که از شناخت و آگاهی کمتری برخوردارند، نمیتوانند به عمق اندیشه و معانی بزرگ دست یابند. همچنین اشاره دارد که کسانی که ظرفیت و حوصله کافی ندارند، نمیتوانند از معارف و دانشهای عمیق بهرهمند شوند. در واقع، برای درک و استفاده از معانی عمیق، نیاز به آمادگی و وسعت نظر داریم.
قوّت ادراک عشق حل کند این مشکلات
دیر برآمد که ماند عقل درین سلسله
هوش مصنوعی: قدرت درک و فهم عشق میتواند این مشکلاتی را که مدتهاست باقی ماندهاند، حل کند؛ زیرا عقل در این زمینه ناتوان مانده است.
عقل به یک منزلی تا درِ مقصد رسید
سَیر نیارست کرد ماند در آن مرحله
هوش مصنوعی: عقل انسان در یک مرحله تا به هدف نرسیده، دیگر توقف کرد و نتوانست جلوتر برود.
زنگ ز مرآتِ دل عشق تواند سترد
آینة عقل را عشق زند مصقله
هوش مصنوعی: عشق میتواند زنگارهای دل را بزداید و عقل را پاک و درخشان کند.
پنبهبزی فاش کرد یک نکت از سّر حق
در همه عالم فتاد شوری از آن مسأله
هوش مصنوعی: یک پنبهباز به طور ناخواسته رازی از حقیقت را فاش کرد که موجب شور و شوقی در تمام عالم شد.
یار به بالین من کرد گذر دوش و گفت
بیش تغافل مکن میگذرد قافله
هوش مصنوعی: دوست شب گذشته به نزد من آمد و گفت که بیش از این بیاعتنایی نکن، زیرا زندگی کوتاه است و همچون کاروانی در حال عبور است.
خانه تهی کن که شاه میرسد از اقمشه
زآن که میسر نشد خلوت با مشغله
هوش مصنوعی: خانه را آماده کن، زیرا پادشاه در راه است. به دلیل مشغلههای زیاد، فرصتی برای خلوت وجود ندارد.
دیده ی خود دیده را طاقتِ آن نور نیست
کی شود اضداد جمع شبپره و مشعله
هوش مصنوعی: چشم من توانایی دیدن آن نور را ندارد، چه زمانی میتواند تضادهای بین شبپره و مشعله را جمع کند؟
حق به مُحق میرسد در درجات کمال
کی شنوند این سخن طایفة مبطله
هوش مصنوعی: حق به کسانی میرسد که در درجههای کمال قرار دارند؛ اما آیا گروهی که به نادرستی اعتقاد دارند این سخن را میشنوند؟
آه نزاری خموش بیش مدر سَترِ من
عاجزم از دستِ تو با که کنم این گله
هوش مصنوعی: با کمال ادب و احترام، در سکوت خود آه میکشم، چون در برابر ستمگری تو ناتوانم و نمیدانم این دلخوریام را با که در میان بگذارم.