شمارهٔ ۱۰۵۲

هوش مصنوعی: اگر به تنهایی با معشوق خود روبه‌رو می‌شدم، چه لذتی می‌بردم که هر بار تجربه‌ای تازه و نو را حس می‌کردم.

هوش مصنوعی: گاهی به لبخندش افزوده می‌شود، گاهی با نیشش آزارم می‌دهد، گاهی در آغوشش گلی از پیوند و هستی می‌چینم و عطر و رنگ آن را از بو و رنگش حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: گاهی شکر و محبت او را از دست می‌دهم، گاهی بند دلش را می‌گشایم. زمانی از وصال او بهره‌مند می‌شوم و گاهی رو به رو سینه به سینه با او قرار می‌گیرم.

هوش مصنوعی: من مثل او را که به قد و قامتش نمی‌رسد، در هیچ باغ و بوستانی ندیده‌ام، هرچند که در باغ‌ها و جوی‌ها بسیار گشته‌ام.

هوش مصنوعی: چند بار باید به دنبال تو بگردم، از خانه‌ای به خانه دیگر، و از درب به درب؟ چقدر باید از حضور من فرار کنی، در کوچه‌ها و خیابان‌ها؟