شمارهٔ ۳۹

هوش مصنوعی: با وجود اینکه ما از سر تا پا خطا و گناهکار هستیم، اگر کسی با دل و نظر پاک ما را ببیند و عیب‌های ما را نادیده بگیرد، این کارش قابل قبول و درست است.

هوش مصنوعی: آنکه برای من کمک کرد و دستم را گرفت، شایستهٔ این است که حالا هم کنار من باشد. و آنکه مرا در شرایط سختی به حالت مستی کشاند، اگر به من اعتماد کند و عذرخواهی‌ام را بپذیرد، او نیز سزاوار احترام است.

هوش مصنوعی: اگر من ببخشم، این کار نوعی ملاطفت و مهربانی به حساب می‌آید، در حالی که اگر او که فردی بزرگ و کریم است ببخشد، نشان از بزرگی و کرامت او دارد. همچنین اگر او مرا دعوت کند، نشان از مقام و سلطنت اوست و اگر او که پادشاه است، مرا طرد کند، این هم نشان از قدرت و سلطنت اوست.

هوش مصنوعی: کسی که بدون خطا قضاوت کند، عادل است و اگر کسی را که شایسته نیست ببخشد، این نشانه فضل اوست و نشان‌دهنده ضرورت این کار است.

هوش مصنوعی: در چهره‌اش که از زیبایی پر از نقش و نگار است، دیگر هیچ چیز جز یک راز وجود ندارد که در پیچ و تاب دو زلفش پنهان شده است.

هوش مصنوعی: این افرادی که همیشه به دنبال نعمت و خوشی هستند، در واقع در معرض مشکلات و سختی‌هایی قرار دارند. کسانی که دوست دارند به خوبی‌ها دست یابند، باید بدانند که ممکن است با چالش‌ها و بلایایی روبرو شوند و این خوشی‌ها هم در دسترس نیستند.

هوش مصنوعی: تنها وجود شاه است که نعمتی را برای شادابی جستجو می‌کند و کسی که به دنبال خداست، از اطاعت او لذت می‌برد.