برگردان به زبان ساده
آخر این روز بشب میرسد این صبح بشام
عاقل آنست که خاطر ننهد بر ایام
هوش مصنوعی: در پایان روز، شب فرا میرسد و صبح به شب تبدیل میشود. انسان عاقل کسی است که به روزها اهمیت نمیدهد و ذهن خود را به خاطر آنها مشغول نمیسازد.
سخت شد کار و دریغا که هوسها همه سست
سوخت جان از غم و آوخ که طعمها همه خام
هوش مصنوعی: کار به سختی رسیده و افسوس که آرزوها همه ضعیف و بیخاصیت شدهاند. زندگی از غم سوخته و آه که لذتها همه ناپخته و بیمزه هستند.
ره بپایان شد و دردا که ندانیم هنوز
بکجا میرود این اشتر بگسسته زمام
هوش مصنوعی: راه به پایان رسید و وای از اینکه هنوز نمیدانیم این شتر بیمهار به کجا میرود.
توسن عمر ازین دشت سراسر بگذشت
تا زنی چشم بهم بگذرد این یک دو سه گام
هوش مصنوعی: سوار عمر همچون اسبی تندرو از این دشت بیپایان عبور کرد، تا اینکه زنی تنها چند قدم جلوتر، با نگاهی گذرا از کنار او رد شد.
پرتو مهر که در ساحت این خانه نماند
شک نباشد که دوامی نکند بر لب بام
هوش مصنوعی: نور خورشید که به این خانه رسیده، قطعا نمیتواند مدت طولانی بر روی سقف باقی بماند.
این گل تازه که سر بر زده امروز ز شاخ
یک دو روز دگرش بر سر خاک است مقام
هوش مصنوعی: این گل جدیدی که امروز شکوفا شده، به زودی و در عرض یک یا دو روز، در خاک خواهد بود و دیگر وجود ندارد.
کس از این انجمن حادثه سودی نبرد
که ذهاب است و ایاب است و قعود است و قیام
هوش مصنوعی: هیچکس از این جمع به حقیقت سودی نمیبرد، چرا که همه چیز در حال آمدن و رفتن، نشستن و برخواستن است.
در بر باد دمادم نکند شمع ثبات
در ره سیل پیاپی نکند خانه دوام
هوش مصنوعی: شمعی که در باد روشن است، نمیتواند همیشه پایدار بماند، و خانهای که در مسیر سیلاب قرار دارد، نمیتواند برپا بماند.
آخر این ریشه به بن آید و این تیشه بسنگ
آخر این می زسبو ریزد و این شهد زجام
هوش مصنوعی: در پایان، این ریشه به عمق زمین خواهد رسید و این تیشه به سنگ خواهد خورد. همچنین، این می از لبهٔ جام میریزد و این شهد نیز از ظرف خارج میشود.
خیز و بفروز چراغ خرد از آتش عشق
آبی از اشک بزن بر رخ و برشو زمنام
هوش مصنوعی: بپا وخیز و با عشق خود روشنی بخش افکارت باش. از اشکهایت بپاش و بر چهرهات بزن تا نشانهای از عشق و احساس در وجودت نمایان شود.
دل یکی مرکب ره جوست رکابش بطلب
راه این سوست نشاط از اثر دل بخرام
هوش مصنوعی: دل مانند یک مرکب (اسب) است که در جستجوی مسیر است؛ برای این که به مقصد برسد، باید راهی مناسب پیدا کند. خوشی و نشاط از تأثیرات دل به وجود میآید، پس باید با شوق و اشتیاق در مسیر حرکت کنیم.
کوش کاین جان مقدس رهد از محبس تن
تا کی این طایر فرخنده بماند در دام
هوش مصنوعی: تلاش کن تا این روح مقدس از زندان جسم رها شود؛ تا چه زمانی این پرنده خوشبخت در دام باقی بماند؟
کوش کاین مهر فروزان که نهان است بمیغ
همچو تیغ شه آفاق بر آید ز نیام
هوش مصنوعی: تلاش کن تا این خورشید تابناک که پنهان است، همچون شمشیری از غلاف بیرون آید و جهان را روشن کند.
