شمارهٔ ۱۶۳

هوش مصنوعی: بی‌عشق هیچکس به وصال نمی‌رسد، سبحانی که عقل‌ها در جلال خود حیران شده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر در این دنیا مردانی وجود دارند، باید بدانند که در اینجا دربان فقط برای جلوگیری از خروج است، نه برای ورود.

هوش مصنوعی: در حضور عشق، جایی برای ناامیدی وجود ندارد. کسی که عاشق است، هرگز نمی‌تواند لحظه‌ای غمگین و بی‌حوصله باشد.

هوش مصنوعی: عجلة و شتاب‌زدگی در مسیر سیر و سلوک معنوی فایده‌ای ندارد؛ باید با صبر و استقامت پیش رفت. در نهایت، کسانی که صبور هستند، به موفقیت خواهند رسید و به آنچه می‌خواهند دست خواهند یافت، در حالی که کسانی که عجله می‌کنند، معمولاً موفق نمی‌شوند.

هوش مصنوعی: اگر تو غایب هستی هر چه انتقاد و سرزنشی بشنوم، من آن را می‌پذیرم. اما در جایی که تو حضور داری، دیگر چه کسی است که به حرف‌های من توجه کند؟

هوش مصنوعی: به او بگو: ای سرزنش‌کننده، از من دور شو و به آنچه گفتم خرده نگیر، چون تو نمی‌دانی که چه گفتم و خودت نیز نمی‌دانی چه می‌گویی.

هوش مصنوعی: انکار کردن لذت و شوق عشق توسط انسان عاقل چیز عجیبی نیست؛ چرا که تنها یک عاشق می‌تواند داستان و تجربه‌های عشق را به گونه‌ای بیان کند که عقل آنها را بپذیرد.

هوش مصنوعی: هر لحظه با شتابی جانکاه به سمت تو کشیده می‌شوم، در حالی که قلبم همیشه عاشق آن چیزی است که پایدار نیست.

هوش مصنوعی: اگر به سرای بهشت نرسی و در مکان امنی قرار نگیری، نمی‌توانی خود را در دل دیگران آرامش بدهی.

هوش مصنوعی: داستان زندگی ما به خاطر عشق به نصیحت، کوتاه و مختصر شده است، اما او همچنان به سخنرانی‌های بی‌مورد و طولانی ادامه می‌دهد.

هوش مصنوعی: من چگونه می‌توانم حالتی را که خودم قادر به تصور آن نیستم در نامه بنویسم و بگویم چه پیامی دارد؟

هوش مصنوعی: گفتی که به خاطر کینه‌ات می‌خواهی شادابیم را از بین ببری، اما بروید که عشق از آنچه تو می‌گویی، پیشی گرفته است.