شمارهٔ ۱۴۶

هوش مصنوعی: نگاهِ دلربا و چشم بیدارش همراه با گفتار شیرین و تلخ اوست.

هوش مصنوعی: من عشق او را دیدم و دل خود را به او سپردم، هر زمان که بتوانی، درباره‌اش صحبت کن.

هوش مصنوعی: او رفت و به خاطر نگرانی از چشم بد، از دیدن او چشم پوشید. ای خدا، او را از بدی‌ها حفظ کن.

هوش مصنوعی: در لحظه‌ی حالی که همه چیز به هم ریخته است، باید ببینیم او با موهای به هم ریخته‌اش چه خواهد کرد، در حالی که چشمش نگران و بیمار است.

هوش مصنوعی: در دل من شعفی از زیبایی گل و بلبل وجود ندارد، چرا که بلبل راهی به گلزارش نیافته است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نیازی به دل ما ندارد، پس تا کی باید از خانه‌ام به سوی بازار بروم؟

هوش مصنوعی: به مانند کالایی که هم فروشنده و هم خریدار، نقص و عیب آن را می‌دانند.

هوش مصنوعی: راهب از گذشته خودش در آستانه‌ی معبد خود، عابد در مکان پرستش‌اش، زاهد از چیزهای غیر خدا دوری می‌کند و عاشق همواره به یاد محبوبش است.

هوش مصنوعی: همه به شدت نگران و آشفته‌اند و همه به دنبال خواسته‌های او هستند.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که مورد توجه هیچ کس جز کسی که او را خریده، قرار نگیرد.

هوش مصنوعی: کسی که از رازهای پادشاه باخبر است، اگر ناشناخته بماند، به او توجه نمی‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی که دلبر به محبت می‌رسد و مورد قبول قرار می‌گیرد، شادی و خوشحالی در دو جهان وجود دارد و هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند.