شمارهٔ ۱۱۸

 برای رسیدن به محبت معشوق یا معبود،اگر از راه طاعت کاری پیش نرفت گاهی باید از برخی قواعد پیروی نکرد و در دل محبوب، به هر ترتیبی که شده، به دنبال راهی برای جلب توجه و محبت او بود.

 چشم‌انداز من جایی برای گدایان(انسان های بدون منزلت) شده است. در این حالت، باید دل همچون کاخ خود را آماده و فراهم برای تخت پادشاهی  کنم. 

عشق مانند شمشیری است که بر روی نفس ما قرار می‌گیرد جلوگیری از این بدست کسی انجام می گیرد که قدرت قانع کردن دارد (یا شخص نقابدار) پس از این به بعد باید به کسی خدمت کرد که صاحب مقام و منزلتی باشد

روشنایی ستارگان و حرکت آن بر ما تاثیرگذار نیست بلکه باید مراقب حرکت چشم های سیاه (محبوب) باشیم (چون آن بر حال ما تاثیر دارد) 

در شب که خورشید فروزان پنهان است، در چنین زمانی (دوری و هجران) باید از نور ماه(جلوه ای از نور خورشید) استفاده کرد.

 ای رهبر کاروان، به خوشی در راه میروی. لازم است گذری هم به طرف کسی که راهش را گم کرده کنی. 

تنها زیبایی و شیطنت مژه‌های سیاه منظم مانند صف کافی نیست؛ بلکه باید نگاهی هم به دل‌باختگان و عاشقانی داشت که در صف عشق ایستاده‌اند. به عبارت دیگر، زیبایی ظاهری مهم نیست بلکه توجه به عشق و احساسات نیز اهمیت زیادی دارد.

در کنار دوست باید مراقب نگاه بود ( نگاهی به غیر از جانب معشوق) برای تباه کردن و نابودی دشمنی و خصومت(تشبیه به کشور) باید با تمام قوا تلاش کرد (سپاهی لازم است) 

ای نشاط (تخلص شاعر) اگر نمی‌توانی در کنار میخانه حضور داشته باشی، پس باید از دور به آنجا توجه کنی و هر صبح به سوی آن سجده کنی.