شمارهٔ ۶۱

هوش مصنوعی: کسی که دیشب به خاطر شراب خوردن از من توبه گرفت، امشب مرا در حال مستی و خرابی دوباره مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: به لب‌های لیوان چنان بوسه‌ای می‌زنم که حریف از خواب بیدار شود.

هوش مصنوعی: من از شراب داغ طعمی می‌گیرم که بزودی خاک در دهانم می‌چرخد و آب می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر هر عضوی از بدن به حالتی تنبل و بی‌خیال باشد، به سرعت دچار گرفتاری و مشکل می‌شود.

هوش مصنوعی: من پیاله را پر از شراب کرده‌ام، مانند ماهی که دو هفته از روشنایی ماه گذشته است.

هوش مصنوعی: من در مسیر مستی و عشق به دوست حرکت می‌کنم تا بتوانم او را از پرده و حجاب بیرون آورم.

هوش مصنوعی: با هر لحظه‌ای که می‌گذرد، بیشتر از خودم محو و خاموش می‌شوم. ای مطرب، مرا درک کن و نجاتم بده.

هوش مصنوعی: من از آنچه که بر دوشم است، ناتوانم و قدرت به دوش کشیدن این بار را ندارم. دیگر توان و طاقت شنیدن نغمه‌های دل‌انگیز را نیز ندارم.

هوش مصنوعی: به جز فردی چون "نظیر" که می‌تواند عذرخواهی کند، هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند این مساله را حل کند و این موضوع بسته است.