شمارهٔ ۵۶۲

هوش مصنوعی: حالت و زیبایی چهره‌ات مانند گل تنباکو نیست که نفس‌گیر باشد. بلکه بوی تو هنوز طراوت خامی را دارد و در دل من آتش عشق به وجود نیاورده است.

هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی از این آتش دانه‌های خوب بگیری، باید به ابزار مناسبی مجهز باشی. هر پرنده‌ای نمی‌تواند به راحتی با این آتش سر و کار داشته باشد؛ تنها مرغ‌هایی که به این محیط عادت کرده‌اند می‌توانند از آن بهره‌برداری کنند.

هوش مصنوعی: نگاه کن به نخل تنباکو، صوفی که دوباره به شهر خود بازگشته، اما همچنان سردرگم و آواره است.

هوش مصنوعی: مانند بید مجنون که در هر سو به سر و صورتش از موهایش آویزان است، سالک هم که دلقش را هر جا که بر زمین می‌افکند، پاره‌ای از آن به جا می‌ماند.

هوش مصنوعی: مردم فراموش نکنید که از چین تنباکوی آچین بخرید؛ این تنباکو نه تنها بی‌ارزش است، بلکه نمی‌تواند مشکلی از شما حل کند.

هوش مصنوعی: می‌خواهم به خوشی و شادی برسم، آنقدر نوشیدنی و سیگار بکشیم که از تاثیر آن، به حالت خاصی دربیاییم و به زیبایی ابرویی شبیه به نرگس خمار برسیم.

هوش مصنوعی: من در تنگنای دود او گیر افتاده‌ام، همانطور که کلیم (موسی) در درون کوهی در آتش قرار گرفت، و این حالتی است شگفت‌انگیز و جذاب که به من رخ داده است.

هوش مصنوعی: موسی نشانه‌ای از قدرت الهی را به قوم خود نشان داد یا همانند زنی زیبا و با دستانی سفید از ماه تازه، چیز زیبایی به آنها ارائه داد.

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی‌رویان در زمین و آسمان با این دود کنار هم قرار می‌گیرند، هر چیزی که ثابت و پایدار است را به غیرت وادار می‌کند.

هوش مصنوعی: هر بار که نوشیدنی به انسان شوری و نشاط می‌بخشد، دلقک جهنم که شراب می‌نوشد، خود را در میان دردسرها و گرفتاری‌ها می‌یابد. این حالت همچون کشتی‌ای است که در طوفان قرار گرفته و از قوانین و سرنوشت‌های مشخص دور می‌شود.

هوش مصنوعی: بهتر است کمی از جام پایین بیاوری، زیرا این شراب خشک و تلخ است. هر لحظه از آن رهاییم کم می‌شود، چنان که موم با گرما تبدیل به آهن می‌شود و نگین هم از آن به سنگ تبدیل شده است.