شمارهٔ ۵۳۵

هوش مصنوعی: کاش در این فصل زیبا و دلنشین، یار و همراهم در کنارم بود. او باید بین بلبلان و در این باغ گل، در کنار من باشد.

هوش مصنوعی: جمعیتم نتوانست از ایوان و قصر به وجود آمده باشد، بلکه غم به سوی من آمد و حالا باید با دیوار مقابله کنم.

هوش مصنوعی: با تلاش و کوشش شب‌زننده، نمی‌توانم کاری انجام دهم؛ باید شانس و تقدیر من بیدار و آماده باشد تا به من کمک کند.

هوش مصنوعی: در چنین زمانی که به راحتی می‌توانم به می‌گوینده و جام دسترسی پیدا کنم، بهتر است در کنار گل‌های لاله و دامنه کوه‌ها بایستم.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه در برابر درخت بلند و نارون (درخت روزی یا شجره طوبی) بایستم، باید خود را مانند غنچه گلی آماده کنم و پر از شادی و نعمت باشم.

هوش مصنوعی: سرم به خاطر نوشیدن شراب سنگین است و نمی‌توانم دستار خود را بر سر نگه‌دارم. همین حالت مستی و خمار باعث می‌شود که دستار برسر بماند و من بایستی با این حال کنار بیایم.

هوش مصنوعی: هر بار که با کسی می‌نشینم، او آماده به ضربه زدن است. من فقط یک بار می‌خواهم که بدون آسیب، در آرامش باشم.

هوش مصنوعی: دل پرنده‌ای که می‌خواند، با ناله‌هایش آرامش نمی‌یابد. برای اینکه صدای عشق به گوش برسد، باید هنرمندی مانند موسیقار وجود داشته باشد تا آن را بنوازد.

هوش مصنوعی: هر کسی می‌تواند در تنهایی خود حرف‌های بزرگ بزند و ادعا کند، اما تو باید در ملا عام و در اجتماع این ادعاها را به اثبات برسانی.