شمارهٔ ۴۱۷

هوش مصنوعی: من به خاطر گناهم ناامید از رحمت تو هستم و به همین دلیل به کفر متهم شده‌ام، حالا هم در بین بدترین افراد قرار دارم.

هوش مصنوعی: ناز من باعث رنجش است و سایه‌ام دشمن من به حساب می‌آید. در دل خودم احساس حقارت می‌کنم و در نگاه خودم بی‌احترامی می‌بینم.

هوش مصنوعی: با این که در ظاهر، دلم نشان می‌دهد که می‌تواند تحمل کند، اما در درون، در حال جنگ با من و ناتوانی‌ام است.

هوش مصنوعی: من در حال نوشتن احساس دوری و بیزاری‌ام هستم، اما قلبی که پرشکوه است، به هوس و خواسته‌ها پیوند دارد و من هیچ نسبت و ارتباطی با او ندارم.

هوش مصنوعی: شخصی از درد و رنج من آگاه شد و این موضوع را به خوبی از دیگران نقل کرد، در حالی که من در این وضعیت زیر بار فشاری هستم.

هوش مصنوعی: من که به محبوبم نزدیک شوم، چه کاری با حسرت دیگران دارم؟ این دل پر از غیرت من همیشه در آتش می‌سوزد.

هوش مصنوعی: من از رنجش «نظیری» شکایت نمی‌کنم، چون من مثل یک پرنده هستم که ناله کردن را جزء عادت و رسم خود می‌دانم.