شمارهٔ ۳۹۵

هوش مصنوعی: درهای بسته به خاطر ناله‌های صبح باز شد و صدای درخواست به گوش رسید، دل آماده سفر خوشی و مبارکی است.

هوش مصنوعی: در نزد بزرگان و افراد با اهمیت، جایی که خود را می‌گذارند، از آجر و مصالح مستحکم ساخته شده است و نگاه پر از خیر و برکت آن‌ها به سوی افرادی می‌باشد که صبح زود بیدار می‌شوند و به کار و تلاش می‌پردازند.

هوش مصنوعی: عشق ناگهان از زیر پنهان خود را نشان داد و عقل از میان رفت. تعجب و خودپسندی را شکست، و پیروزی و موفقیت نصیب شد.

هوش مصنوعی: شب‌های پر از غم و اندوه، به روزی تبدیل شد که تا پایان دنیا، این خورشید درخشان در آسمان و در خانه‌ها، خوش‌یمن و مبارک خواهد بود.

هوش مصنوعی: در عشق، اگر با جان و سر خود تزلزل نداشته باشم، چه بسیار سودهایی که در مقابل آن، ضرر کمی وجود دارد، و این امر بسیار خوشایند است.

هوش مصنوعی: در روزی بد، فال بد به بخت شومی تعلق گرفت و آواز ناامیدی به خوبی سر داده شد.

هوش مصنوعی: در جایی که عاشقان حضور دارند، شرایط به گونه‌ای غیرمنتظره تغییر می‌کند و دل‌ها در سختی‌ها خوشبختی را تجربه می‌کنند، حتی اگر جان‌ها در معرض خطر باشند.

هوش مصنوعی: کودکی از من دور شد و پیری با عیب و نقص پیش آمد. نه برای پسرم خوش‌یمنی می‌دانم و نه برای پدرم مبارکی می‌باشم.

هوش مصنوعی: ای پسر، تو که هنوز کودک هستی، هرگز یاد نکن از ظالمی و ستمگری، حتی اگر نادانی به تو روی آورد. این موضوع را به یاد داشته باش که چنین دانشی بر تو مبارک نیست.

هوش مصنوعی: دو عالم را پیش همت «نظیری» قرار دادند و او فقر را برگزید و گفت که این زندگی ساده و مختصر برایش مبارک است.