شمارهٔ ۳۸۱

هوش مصنوعی: رازهای قدیمی به مرور زمان آشکار شدند و افسوس که حال ما به گونه‌ای است که شهره‌ی سرایت غزل گشته‌ایم، افسوس.

هوش مصنوعی: عشق از روزی که به نیستانم آتش زد، دل سوخته‌ام را به کسی نگفتم که برایم غم‌انگیز است.

هوش مصنوعی: بینش و خرد من در سایه زنگارها و آلودگی‌ها باقی بماند، این شخصی که آیینه وجودم را ساخت، به من لطمه‌ای نرساند.

هوش مصنوعی: کیمیاگری که با توانایش تمام مس‌ها را تبدیل به طلا می‌کرد، وقتی قلب ما را با اکسیر خود ذوب کرد، افسوس که این کار برای ما نتیجه‌ای نداشت.

هوش مصنوعی: عقل ما هرگز به بلوغ نرسید و زیبایی شهادت را ندانست. مدت زیادی در میدان عشق گشت و گذار کردم، اما افسوس که ناکام ماندم.

هوش مصنوعی: سکندر به کنار چشمه حیوان خیمه‌ای برپا کرد، اما افسوس که در کنار آن چشمه هیچ چیزی نیافت.

هوش مصنوعی: من در حال بیان درد و رنج خود بودم که تقدیر چه بر سرم آورده است و در همین حال، شجاعت و غیرت شاهانه در وجودم بیدار شد و حس کردم که غم و اندوهی عمیق و شدید وجودم را فراگرفته است.

هوش مصنوعی: زندگی‌ام راست یاری از دو سمت آسمان، ماه و خورشید می‌گرفت که در پی آن، سرنوشت ناعادلانه و نامطلوبی به سراغم آمد. افسوس که چرخ روزگار با من دغلکاری کرد.

هوش مصنوعی: تو از آسمان مانند مسیح به دنیا آمدی، اما پس از مدتی بازگشتی و کسی قدر و ارزش تو را نشناخت. افسوس!