شمارهٔ ۲۳۵

هوش مصنوعی: غم مانند یک تیر است که اگر به قلب برسد، آن را می‌شکافد. حتی اگر کسی armored باشد و خود را در برابر آسیب‌ها محافظت کند، عشق می‌تواند قلب او را مانند آهن قلقلک کند و جذب کند.

هوش مصنوعی: دل من پر از حسرت است به طوری که اگر بخواهم لبخند بزنم، آنقدر غم و اندوه در دلم وجود دارد که به جای لبخند، به شیون و زاری می‌انجامد.

هوش مصنوعی: سرگشتگی و بلاتکلیفی من به حدی زیاد شده بود که وقتی به جلو حرکت کردم، سرم را به سمت تاریکی و ناامیدی فرود آوردم تا شاید راهی روشن و روشنایی برای ادامه‌ی مسیر پیدا کنم.

هوش مصنوعی: گاهی یک توجه از سوی تو برای من کافی است و من هیچ دغدغه‌ای در این دنیا ندارم، حتی اگر دعا کردن به نتیجه نرسد و دشمنی به همراه داشته باشد.

هوش مصنوعی: در شب، صدای دلنواز من سبب بیداری مردم می‌شود. هر کسی که در درونش شعله‌ای از عشق می‌سوزد، صدای ناله‌ام مانند روغن در چراغ روشنایی او جریان می‌یابد.

هوش مصنوعی: به خاطر نبودن تو، زندگی برایم به شدت دشوار شده است. حتی اگر بخواهم لباس‌هایم را به هم بدوزم، باز هم چاک لباسم از زیر دامن باز می‌شود و نمی‌تواند جلوی احساس درونیم را بگیرد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به وصال برسی، عشق و شوق را به عنوان سرمایه بکار ببر. نور عشق مانند چراغی است که مسیر را به سوی ایمنی روشن می‌کند.