شمارهٔ ۱۸۳

هوش مصنوعی: کسی که به عشق و وصال علاقمند است، نمی‌تواند با یک چشمه کم‌آب یا نعمت‌های ناچیز خود را راضی کند. حتی اگر به چشمه حیات نیز دسترسی داشته باشد، اگر عشق واقعی به او برسد، هنوز هم احساس سیری نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: سرباز عشق در حالتی بی‌خبر از خود، نشئه‌ای از عشق را در سر دارد که این حالت او را از زندگی عادی‌اش دور کرده و نمی‌تواند خود را با امور روزمره تطبیق دهد.

هوش مصنوعی: به من طعنه نزن که دیوانه‌ام، زیرا دل من که از آب و خاک ساخته شده، تنها می‌تواند عشق را بشناسد و غیر از آن چیزی نمی‌داند.

هوش مصنوعی: عجب است اگر آسمان بتواند کار من را درست کند، وقتی که خوشبختی و سرنوشت از من دور شده و با حقیقت من سازگاری ندارد.

هوش مصنوعی: امشب چه شعله‌ای نور می‌افروزد که اتاقم را روشن کند، اما من هیچ موری را نمی‌بینم که در تلاش برای ساختن بال و پر باشد.

هوش مصنوعی: اگر کسی که نزد من بیگانه است به خاطر درد دل من ناراحت می‌شود، اما هیچ کس نمی‌تواند درد من را ببیند و دردی در چشمانش دیده نمی‌شود.

هوش مصنوعی: در روزی که محبوبم به من وصل شده است، به شدت از حسادت به حال دیگران می‌افتم و در شب جدایی، دل تنگی و افسوس در قلبم موج می‌زند. من دلی دیوانه دارم که هیچ زمانی با معشوقم در صلح و آرامش نیست.

هوش مصنوعی: راه غیرت پر از خطر است؛ بنابراین باید با احتیاط به آن نگاه کرد. در آن جایی که عشق او وجود دارد، جسم نمی‌تواند به راحتی با آن کنار بیاید.

هوش مصنوعی: اگر برای آزمایش، آرد را از چه کسی بگیری، چه از مانی و چه از آزر، اگر خود فرد نتواند به خوبی به شکل بت تبدیل شود، بهتر از خودش چیزی تولید نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: عشق است که بر دل‌ها تسلط دارد و داستان‌های زیادی را به وجود می‌آورد. در غیر این صورت، هیچ‌کس برای بیان یک مفهوم ساده، صدها دفتر نمی‌نویسد.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم شب‌های «نظیری» چگونه می‌گذرد، اما می‌دانم که جز بالش و بستر جایی نمی‌خوابد و نمی‌رقصد.