شمارهٔ ۱۳۰

هوش مصنوعی: شهر خراب شده نشانه‌ی اندوه عمیق و سرشار ماست. هر جا که برویم، غم و دل‌شکستگی در خانه‌مان ما را دنبال می‌کند.

هوش مصنوعی: از همه جا به سمت بیابان و مکان‌های دورافتاده می‌روند، چون هر کسی که می‌بینی در جستجوی دیوانه‌ای است که متعلق به ماست.

هوش مصنوعی: بال و پر سوخته هر کدام جداگانه رفتند و آن کسی که به جمع ما نیامد، در واقع همان پروانه‌ای است که به دنبال توست.

هوش مصنوعی: بیایید به تماشای زیبایی‌های دنیا بپردازیم و از آنچه دیگران به ما داده‌اند و ممکن است ما را به دام بیاندازند، دوری کنیم.

هوش مصنوعی: ما تصمیم داریم به جای رفتن به مسجد، در کنار باده‌فروشان بمانیم؛ چون تا زمانی که در میخانه هستیم، در ته پیمانه‌مان تنها نوشیدنی دلپذیری داریم.

هوش مصنوعی: ما که اعتقاد به نور و روشنی داریم، در چنین جمعیتی چه کار کنیم؟ زیرا نور خورشید از هر سو به سمت ویرانی ما می‌تابد.

هوش مصنوعی: ما را به وسایل مختلف در خواب نگه می‌دارند و جادوگران همیشه به قصه ما توجه دارند.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی به شنیدن نصیحت‌های کسانی که در خلوت هستند ادامه خواهیم داد؟ هوش و توجه ما کاملاً مشغول تماشای زیبایی‌های جانانه‌ای است که در جلویمان است.

هوش مصنوعی: امشب همه جا، از صحن و دیوار و در و بام، در حال شادی و سرور هستند چون در خانه ما اتفاق خوشایندی در حال وقوع است.