شمارهٔ ۲۶۲

هوش مصنوعی: تو که برای رسیدن به خواسته‌ات به درگاه کسانی که فقط ظاهر را نشان می‌دهند مراجعه می‌کنی، باید بدانی که هدف و مقصود واقعی کجا است و تو در کجا قرار داری.

هوش مصنوعی: ای دل! تو که ضعیف و ناتوانی، چرا از دیگران انتظار داری؟ بهتر است که برای خودت افسوس بخوری و خون دل بخوری.

هوش مصنوعی: تا زمانی که به خودت وابسته‌ای و درگیر خودخواهی‌هایت هستی، نمی‌توانی به جایی برسی. اگر به دنبال خدا هستی، خودت را رها کن و ترکش کن.

هوش مصنوعی: چرا این‌قدر در جستجوی او سرگردان هستی؟ وقتی که دوستی که دنبالش هستی، اصلاً از تو دور است، چرا او را جستجو می‌کنی؟

هوش مصنوعی: اگر مثل نسیم، خاک را در میکده جستجو کنی، پس آن را بیاب. اما اگر اکنون مانند خضر، به دنبال آب جاودان هستی، بدان که این در جایی دیگر است.