برگردان به زبان ساده
شبی که ماه من از مطلع جمال برآید
مه تمام ببینی که با کمال برآید
هوش مصنوعی: در شبی که ماه زیبای من از افق زیبایی‌اش بروز کند، تمام زیبایی را مشاهده خواهی کرد که با کمال و تمامیت نمایان می‌شود.
نهال سرو بلندت به روضه گر بخرامد
درخت سدره و طوبی ز اعتدال برآید
هوش مصنوعی: اگر نهال سرو بلند تو در باغ بروید، درختان سدره و طوبی نیز به خاطر تعادل زندگی خواهند رویید.
نقاب سنبل مشکین ز برگ لاله برافکن
میان باغ که تا گل ز انفعال برآید
هوش مصنوعی: پرده‌ی زیبای خوشبو را از گل‌های لاله کنار بزن در میان باغ، تا گل بتواند از حالت رکود خود خارج شود.
به پیش روی تو مه گفت می روم که برآیم
چو مهر، دارد اگر خاطر زوال، برآید
هوش مصنوعی: به سوی تو ماه می‌گوید که می‌خواهم بروم، تا همچون خورشید بیفتم. اگر دل‌تنگی به سراغم بیاید، باز به وجود می‌آیم.
بود به مصحف رویت تفألم همه، زانرو
همیشه سوره یوسف مرا به فال برآید
هوش مصنوعی: همیشه وقتی به قرآن نگاه می‌کنم، آیه‌های سوره یوسف برای من حاکم است و به نوعی از دیدن آنها به فال و نشانه‌گیری می‌پردازم.
خیال قد تو برمی زند سر از دلم آری
میان دل، الف، ای سرو ناز، دال برآید
هوش مصنوعی: تصویر زیبای تو از دل من سربرمی‌آورد، ای سرو ناز! در میان عشق، نشان خاصی جلوه‌گر می‌شود.
اگر چو اهل زمینت ملک جمال ببیند
ز قدسیان سما «جل ذوالجلال » برآید
هوش مصنوعی: اگر اهل زمین زیبایی تو را ببینند، از فرشته‌های آسمانی، خدایی که بزرگ و با عظمت است، ظهور می‌کند.
دمید گرد لب روح پرورت خط مشکین
چو سبزه ای که ز سر چشمه زلال برآید
هوش مصنوعی: یک نسیم ملایم در اطراف چهره محبوب تو وزید، مانند سبزه‌ای که از جوی زلال سر برمی‌آورد.
ز شمع روی تو تابی بر آفتاب اگر افتد
به ابروی تو که پیوسته چون هلال برآید
هوش مصنوعی: اگر نوری از چهره‌ات بر آفتاب بیفتد، آن‌گاه ابرویت همیشه مانند هلال ماه خواهد درخشید.
میان صومعه بیتی از این غزل چو بخوانند
هزار ناله مستانه ز اهل حال برآید
هوش مصنوعی: در یک صومعه، هنگامی که این شعر را بخوانند، صدای هزار ناله‌ی شاد و پرشور از اهل حال بلند می‌شود.
نسیمی از دهنت می دهد نشان حقیقت
که را رسد که جز او گرد این خیال برآید
هوش مصنوعی: نسیمی که از لبانت به بیرون می‌آید، نشانه‌ای از واقعیت است که هیچ کس نمی‌تواند به جز او، به این اندیشه نزدیک شود.
