شمارهٔ ۶۳۷

هوش مصنوعی: من می‌دانم که زیبایی تو چقدر عظیم و فراگیر است، اما نمی‌توانم حد و اندازه زیبایی‌ات را چون خودت بشناسم.

هوش مصنوعی: تو مانند ماهی هستی و تصویر رویت در چشمان من مانند انعکاس یک ماهی در آب می‌چرخد.

هوش مصنوعی: اگر دل من به‌خاطر رازی که در دل داری سکوت کرده، چشمم به خاطر درد و غم خود، گواهی خواهد داد.

هوش مصنوعی: اگر از دانهٔ چشم تو جدا شوم، بدنم مانند کاهی خواهد بود که در باد پراکنده می‌شود و از عمر من نیز چیزی باقی نخواهد ماند.

هوش مصنوعی: قدت مانند قلمی است که بر روی صفحه‌ی ماه خط می‌کشد، سفیدی و سیاهی به وجود می‌آورد.

هوش مصنوعی: مرا از چشمه‌ی غرلوی عشق، جرعه‌ای بده تا به آرزوی خودم برسم. هدف من تنها نوشیدن آب از این چشمه است.

هوش مصنوعی: چشمان سیاه تو بر دل سپاه چیره می‌شود و به مانند تیر‌هایی که از مژگان تو پرتاب می‌شوند، دل‌ها را می‌زند و شکست می‌دهد.

هوش مصنوعی: نگاه کن، وقتی شمع را می‌کشند، نرمی و لطافت آن نشان‌دهنده بی‌گناهی‌اش است.

هوش مصنوعی: اگر دل تو به ناصر علاقه‌مند است، جان من فدای جان تو باشد. هر آنچه که می‌خواهی.