شمارهٔ ۵۳۰

هوش مصنوعی: هر صبح در هوای روشن و دلنشین مهر، زهره در آسمان به ناله و نوحه دلسوز من می‌پردازد.

هوش مصنوعی: اگر آسمان در دستان من مانند حلقهٔ یک انگشتر باشد، نشان از این است که اگر بخت و اقبال من بر آن دست بگذارد، پیروزی بزرگی را به دست خواهم آورد.

هوش مصنوعی: می‌خواهم دلم را از محبتش پر کنم و غم جدایی‌اش را فراموش کنم، تا اینکه روز روشن و خوشی بر من آید و شب غم‌ها به پایان برسد.

هوش مصنوعی: باغ شادی من به خاطر اندوه بی‌صدا و بی‌برگ خراب شده است. نمی‌دانم از کجا باد خزان بر روز نوروز من وزیده است.

هوش مصنوعی: بخت شوم و بد سرنوشت به خاطر اینکه نصیحت‌های خوب من را نشنیده است، خود را سرزنش می‌کند.

هوش مصنوعی: ای طبیب، عاشق درمانده را با چه درمانی می‌توانی کمک کنی، وقتی که جان من دچار دردی است که به هیچ درمانی خوب نمی‌شود؟

هوش مصنوعی: زمانی که دل از غم معشوق می‌لرزد، ناصر با تمام وجودش ناله‌ای سر می‌دهد. در این حال، چشمان او مانند ستاره‌ها به تیرک عاشقانه‌اش، که دل را می‌سوزاند، خیره می‌شود.