شمارهٔ ۴۸۷

هوش مصنوعی: من تصمیم قاطع خود را به سوی محبوبم می‌برم و در سرزمین خود با اراده و استقامت حرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر جواهراتی را که در دل دارم به جای اشک‌هایم جمع کنم، می‌توانم آن‌ها را به سمت کنار بریزم و خود را از غم رهایی بخشم.

هوش مصنوعی: من به جنگل خودم می‌روم تا دل‌ها را شکار کنم، مانند یک شیر، و از دیگر مسیرها به دنبال طعمه‌ام خواهم رفت.

هوش مصنوعی: اگر گلی از باغ بیگانه به ما نرسد، همچون نخل خشک، با علف‌های بی‌ارزش خود قناعت می‌کنم.

هوش مصنوعی: در روز جدایی از ناصر، جز نام او چیزی باقی نمانده است و اشتباه است اگر بخواهم از این پس خود را بشمارم.