شمارهٔ ۴۱۶

هوش مصنوعی: آب به خاطر دوری از مایه حیات، در خاکی که به خاری تبدیل شده است، می‌جوشد و ناله می‌زند. آسمان نیز به خاطر اشتیاق و حسرت، دور خودش می‌چرخد.

هوش مصنوعی: ما مانند ابر از چشمان خود باران می‌باریم، و تو مانند اشک از ما جدا می‌شوی و به سرعت همچون برق ما را پشت سر می‌گذاری.

هوش مصنوعی: به طور اتفاقی وقتی که موضوع مورد بحث از نظرها پنهان می‌شود، کسی که از امور غیبی آگاه باشد می‌داند که چگونه دوباره چنین وضعیتی به وقوع خواهد پیوست.

هوش مصنوعی: طاق آسمان در شوخی به زیبایی ابروی تو نمی‌رسد، چرا که هر دو ابروی تو به طور طبیعی مانند قوس‌هایی در بالای پیشانی‌ات هستند.

هوش مصنوعی: خورشید عشق وجود ما را به آتش کشید، چون که ما به خاطر نازعشق، کاملاً آتش گرفته‌ایم.

هوش مصنوعی: زمانی که ناصر سخنانش را در میان مردم بیان کرد، مانند زبانی که به دو طرف وجود دارد، اگر کاغذی که نفاق را نشان می‌دهد وجود نداشت، این سخنان به زبان‌ها نمی‌افتاد.

هوش مصنوعی: راویان در نهاوند به سفر رفته‌اند و در حالی‌که در سپاهان موسیقی دل‌چسبی نواخته می‌شود، آهنگ حجاز نیز به سمت عراق سرازیر شده است.