شمارهٔ ۱۸۳

هوش مصنوعی: اگر زنخدان تو این‌گونه است، حتی اگر صد یوسف هم به چاه بیفتند، نگاه زیبا و جذاب تو باعث می‌شود که دیگران تحت تأثیر قرار بگیرند و در برابر قد و قامت تو خاضع شوند.

هوش مصنوعی: بخت من همانند زلف توست که همیشه درهم و پریشان است. نمی‌دانم در این دنیا کسی را پیدا کنم که این‌گونه بخت شومی داشته باشد.

هوش مصنوعی: تو هرگز به آغوش من نخواهی آمد، اما من به قد تو احترام می‌گذارم و مثل خاک زیر پای تو می‌شوم؛ زیرا روزی ممکن است سایهٔ بالای تو بر زمین افتد.

هوش مصنوعی: اگر چشم تو به ناحق باعث ریختن خونم شود، ارزش ندارد زیرا که با چنین خون لطیفی، حتی در گناه هم نمی‌افتد.

هوش مصنوعی: من به اندازه یک ذره کوچک هستم و از ضعف وجود خود آگاه‌ام، در نتیجه چگونه ممکن است که خورشید درخشان به من نگاهی بیندازد؟

هوش مصنوعی: اگر من به خاطر تو به زمین بیفتم، تعجبی ندارد. چرا که حتی گل و گیاه نیز ممکن است زیر پا بیفتند.

هوش مصنوعی: از ناصر جان درخواست کرد و این درخواست شایسته‌ی صد جان است. بله، اگر پادشاه آن را بپذیرد، نتیجه‌ی کار گدایان بسیار ارزشمند خواهد بود.