شمارهٔ ۱۰۲

هوش مصنوعی: امشب با زیبایی و موهای تو، دل مثل روز بازار شلوغ است. دلم می‌خواهد در این معامله، جان شیرینم بر لب‌هایم بیفتد.

هوش مصنوعی: در کنار زلف تو، دل‌های ناراحت و آشفته جمع شده‌اند. هر شب، صدای فریاد و ناله‌ای از همه آنها به گوش می‌رسد که می‌گویند: یارب، یارب.

هوش مصنوعی: او اراده کرده است که چهره‌اش مانند ماه درخشان باشد و چرخ روزگار مانند آفتاب به خاطر زیبایی‌اش از شرم سرخ و زرد شود و در شوق و هیجان به سر ببرد.

هوش مصنوعی: نوشنده‌ای از شراب است و خط مشک‌بار روی لب‌هایش مانند رنگ لب‌های خضر است که از آب حیات می‌نوشد.

هوش مصنوعی: نگاه ساقی در حالت خمیده ابرویش همچون تیری در کمان است، و زیبایی صورت معشوق مانند خطی نرم و زیبا در میان حلقه‌ای از مه است.

هوش مصنوعی: چهره او به زیبایی و معانی درونی‌اش جان می‌بخشد و من به خاطر قامت زیبایش آماده‌ام تا جانم را فدای او کنم، تا زمانی که جانم در این قالب جسمانی است.

هوش مصنوعی: ای زاهد، تو به هر مذهبی اشاره می‌کنی، اما باید بدان که مذهب واقعی کسانی که در راه عشق گام برمی‌دارند، ترک هر مذهب و علقه‌ای است.

هوش مصنوعی: چشم‌های ناصر به خاطر ضعف و ناراحتی‌اش به هر سو می‌چرخد و در مسیر عشق، اشک‌های رنگینش مانند مرکبی است که او را همراهی می‌کند.