شمارهٔ ۵۶۰

هوش مصنوعی: چشم من به تو دوخته شده و به خاطر تو در خانه نشسته‌ام، اما تو، ای مهمان عزیز، هنوز نیامده‌ای.

هوش مصنوعی: شب به وسعت خود مانند آغوشی باز، در انتظار توست اما ای ماه بی‌مهری، تو به سوی من نمی‌آیی.

هوش مصنوعی: از غم تو رنگم همچون کهربا تغییر کرده است، ای بهار که به روزهای خزان نمی‌آیی.

هوش مصنوعی: من همیشه به تو نگاه می‌کنم و چشم از تو برنمی‌دارم، مانند بویی که هرگز از نظرها پنهان نمی‌شود، هر روز و شب به یاد تو هستم.