شمارهٔ ۵۱۹

هوش مصنوعی: دلِ خود را از من گرفته و به تازگی به یک کودک جوان بیعت داده‌ام.

هوش مصنوعی: زمانی که دوران زندگی‌ام را به زیارتگاه خضر تشبیه کرده‌ام، بر سر من تجسمی از صاحب کمال و کامل جدیدی نمایان شده است.

هوش مصنوعی: در نگاهم شمعی را دیده‌ام که همانند پروانه در آتش خود می‌سوزد و در دلم از آغوش فانوسش افکاری نو و تازه وجود دارد.

هوش مصنوعی: من بی‌هدف و بی‌نتیجه‌ام و نمی‌دانم کارم در پایان به کجا خواهد رسید. اما امروز حال و هوای جدیدی دارم هم‌نشینان.

هوش مصنوعی: هر کسی که مرا در کوی تو دید و از بدشانسی من باخبر شد، گفت که من از هندوستان آمده‌ام و مانند خاکی تازه‌ام که روی زمین ریخته شده است.

هوش مصنوعی: به نظرم می‌رسد که چهره‌ام مانند آینه‌ای شده است که تصویری از کسی را نشان می‌دهد، اما هیچ‌کس مانند این زیبایی و کمال تازه را ندیده است.