شمارهٔ ۴۵۸

هوش مصنوعی: امشب به خاطر زیبایی او، خانه‌ام شاداب و پر از سرزندگی خواهد شد، مثل شمعی که در مجلس می‌درخشد و نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند.

هوش مصنوعی: بوستانی که محبوب من به آن نظر کرده، غنچه‌هایش به زودی مانند یوسف، گلبرگ‌هایشان زیبا و درخشان خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر از بدبختی‌های خود شکایت کنم و بخواهم در باغ گلستان باشید، صدای پرندگان چمن هم به ناله‌ام گوش خواهد داد.

هوش مصنوعی: پروانه‌ مرده را در فانوس شمع می‌پیچند و پرده معشوق، عاشق را به کفن خواهد کشاند.

هوش مصنوعی: در موسم سفر و حرکت کاروان‌ها، زیبایی خال او به چشم می‌آید و دزد دل می‌برد، چون کسی که با چشمانش می‌خواهد به دزدی دست بزند.

هوش مصنوعی: ای کسانی که به قدرت و ثروت خود مغرور هستید، در روز قیامت باید بدانید که این افتخارات و دارایی‌ها به دردتان نخواهد خورد و در آن روز بهای خون فرزندان کوهکن را خواهید پرداخت.

هوش مصنوعی: اگر نوشتار من در شعر و شاعری چیزی دارد، پس امیدوارم که در آخر، چون قلم همراهم باشد و به من کمک کند تا سخن بگویم.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند سوسن با زبان شیرین و نرم به صحبت درباره ما بپردازد، در نهایت محبت و عشقش بر دل ما تأثیر خواهد گذاشت.

هوش مصنوعی: وقتی کودک بودم، دور او می‌چرخیدم و به خودم می‌گفتم که این عشق آخر و عاقبت جان مرا آتش خواهد زد.

هوش مصنوعی: زمانی است که ما در جستجوی مکانی هستیم تا مثل آفتاب به دور آن بچرخیم و امید داشته باشیم که آنجا به ما به عنوان وطن خوش‌آمد بگوید.

هوش مصنوعی: اگر سید با زلفش بویی به مشام برساند، همان بویی که مشام کوچه‌های شهر ختن را پر می‌کند، آن وقت حس و حال آن مکان را پیدا خواهیم کرد.